Kil Nedir?

Kil, kil mineralleri içeren ince taneli bir doğal toprak malzemesi türüdür. Kil doğada bol miktarda bulunan bir malzemedir. Fakat saf kil bulmak oldukça zordur. Kilin içerisinde en çok kalker, silis, mika, demir oksit mineralleri bulunur. Killer, kil parçacıklarını çevreleyen moleküler bir su filmi nedeniyle ıslandığında plastisite geliştirir, ancak kurutma veya pişirme üzerine sert, kırılgan ve plastik olmayan hale gelir. Çoğu saf kil minerali beyaz veya açık renklidir, ancak doğal killer, az miktarda demir oksitten kırmızımsı veya kahverengimsi bir renk gibi safsızlıklardan çeşitli renkler gösterir.Kil, bilinen en eski seramik malzemedir. Tarih öncesi insanlar kilin faydalı özelliklerini keşfettiler ve onu çömlek yapımında kullandılar. En erken çanak çömlek parçalarından bazıları MÖ 14.000 civarına tarihlenmiştir ve kil tabletler bilinen ilk yazı ortamıdır. Kil, kağıt yapımı, çimento üretimi ve kimyasal filtreleme gibi birçok modern endüstriyel proseste kullanılmaktadır. Dünya nüfusunun yarısı ila üçte ikisi, taşıyıcı yapısının önemli bir parçası olarak, genellikle tuğladan yapılmış kilden yapılmış binalarda yaşıyor. Kil çok yaygın bir maddedir. Büyük ölçüde kilden oluşan en yaygın tortul kayaçtır.Doğal olarak oluşan birçok tortu hem silt hem de kil içermesine rağmen, killer boyut ve mineraloji farklılıklarıyla diğer ince taneli topraklardan ayrılır. Kil mineralleri içermeyen ince taneli topraklar olan siltler, killerden daha büyük parçacık boyutlarına sahip olma eğilimindedir. Kum, silt ve %40’tan az kil karışımlarına balçık denir. Suyu emdiklerinde hacmi kolayca genişleyen kil mineralleri olan şişen killeri yüksek topraklar, inşaat mühendisliğinde büyük bir zorluktur.

Kil sarımtırak, kırmızımtırak, esmer gibi renklerde bulunur. Bu özelliğini bileşiminde bulunan yanıcı maddeler verir. Kilin yapısı itibarıyla su çekme özelliği vardır ve plastisite, kohezyon, renk, rötre özellikleridir. Kil, düşük ısı derecesinde bir etüve konulursa sertleşir; önce serbest haldeki suyunu, daha sonra da emdiği suyun önemli bir kısmını kaybederek gittikçe artan bir rötre yapmaya başlar. Etüvün ısı derecesi 200 °C’yi geçmezse bu olay geriye dönüşebilir. Bu durumda kil soğuduğu zaman öğütülerek pudra haline getirilerek su ile yoğurulursa plastisite gösterebilir.

Bir Cevap Yazın