Türlü türlü cefanın adına aşk demişler.
– Yunus Emre
- Aşık, bir toplulukta sevgiliden başkası hakkında konuşulmasından hoşlanmaz.
- Aşığın gözü, sevgilinin varlığıyla görür.
- Aşığın kalbi kuş gibidir, çırpınır durur.
- Aşık, hem sevinçlidir hem üzüntülüdür; zıt sıfatlarla sıfatlanır.
- Aşık, sevgilisi üzerinde etkilidir.
- Aşık, devamlı acı çeker.
- Aşık, kendi durumunun şahididir.
- Aşığın makamı hırstır; hali makamına tercümandır.
- Aşık, ayılamayacak derecede aşk sarhoşluğu içindedir.
- Aşık, sevgilisiyle boy ölçüşmeyi sevmez.
- Aşık, sevgilinin her halinden memnun olur.
- Aşık, sevgiliden korkar.
- Aşık, sevgilisini razı ve hoşnut etmek için sürekli onunla ilgilenir.
- Aşığı uyku ve uyuklama tutmaz.
- Aşık, ona sevgiliyi hatırlatmayan nesnelerden rahatsız olur.
- Aşık, gamını ve kederini gizler.
- Aşık, her türlü dosta karşı sevgilisini tercih eder.
- Aşık, sevgiliden şikayetini ancak yine sevgilisiyle paylaşır. Başkalarına onu şikayet etmez.
- Aşığın yüreği ancak sevgiliyi anmakla tatmin olur.
- Aşık, sevgiliye kavuşmak için dünyadan çıkmayı arzu eder.
- Aşık, durmadan sevgilinin ismini zikreder.
- Aşık, sevgiliyi kendinden bile kıskanır.
- Aşık, yalnızlıktan hoşlanır, sevgilisi müstesna.
- Aşık, ancak sevgilisinin sözüyle konuşur.
- Aşık, sevgilisi dışında başka bir şey bilmez.
-İbn Arabi