Veteriner Hekimliği Etiği
Veteriner hekimliği hizmetlerinde ve veteriner hekimliği alanındaki her türlü araştırma ve eğitim sırasında yaşanan ahlaki değer sorunları ve ikilemler veteriner hekimliği etiğinin konusunu oluşturmaktadır. Dinçer ve Menteş, veteriner hekimliği etiğinin konusunu, genel anlamda insanların hayvanlarla ilişkilerinden doğan, özel anlamda ise veteriner hekimliği uygulamaları sırasında ortaya çıkan ve çıkabilecek olan sorunların oluşturduğunu; Tannenbaumise hayvanlarla ilgili veteriner hekimliği etiğinin “veteriner hekimleri içersin ya da içermesin, hayvanlarla ilgili uygulamalarda ortaya çıkan etik durumları” ifade ettiğini bildirmişlerdir.
DİKKAT!
“Veteriner Hekim Andı” nda geçtiği gibi, iyi-doğru amaçlara ulaşmada “…meslektaşlarımla tam bir anlayış ve işbirliği içinde çalışacağıma…” ifadesi, veteriner hekimliği hizmetlerinin doğrulukla yürütülmesi, mesleki birlik ve beraberlik için birincil koşul sayılabilir.
“Veteriner hekimliği etiği” hem hayvanlarla hem de hayvan hizmetini doğrudan sağlayan veteriner hekimler ve öğrenciler ile veteriner sağlık teknisyenlerinin içinde bulunduğu bir etik anlam içermektedir. Hayvanlarla ilgili olan herhangi bir ahlaki sorun veteriner hekimliği etiğinin de bir sorunu olmaktadır. “Hayvan kullanım etiği” terimi ise hayvanlarla ilgili geniş bir alandaki etik sorunlar için kullanılmaktadır. Bu geniş alana veteriner hekimliği hizmetlerinin yürütülmesinde sorumlu olan veteriner hekimler iley ardımcı sağlık personeli de dâhildir. Dolayısıyla burada bilinmesi gereken önemli iki konu olduğu söylenebilir. Bunlar, veteriner hekimliği hizmetlerini yürüten veteriner hekim ve yardımcısağlık personelinin karşı karşıya olduğu mesleki etik boyut ile mesleklerinin bir gereği olarak onların doğrudan yada dolaylı şekilde etkide bulunacakları hayvan kullanımının etik boyutudur. Genel etik çerçevede veteriner hekimliği etiğinin diğer etik alanlarla ilişkisini belirlemek üzere görseldeki gibi bir tasarımdan söz etmek mümkündür.