Bir insanın korunma, barınma, yeme içme ve benzeri ne ihtiyaç ve hakları varsa çocuğun da aynı ihtiyaç ve hakları vardır. Ancak çocuklar ve büyükler arasında ihtiyaç ve haklar bakımından birebir benzerlik yoktur. Yetişkin insan kendi ihtiyaç ve haklarının peşinde kendi iradesiyle koşabilir, kendi çabasıyla bunları elde edebilir. Dünyayı anlama yeteneği henüz yetişkinler kadar gelişmemiş olan çocuk ise ihtiyaç ve haklarının sağlanmasını büyüklerden beklemek zorundadır. Bu nedenle yeryüzündeki tüm hukuk sistemleri gibi bizim hukukumuz da çocuklar için özel düzenlemeler getirmiş, çocuğun sağlıklı bir şekilde büyümesi için çeşitli önlemler almıştır.
Çocuk Kimdir? Evlenmekle reşit olma vb. özel durumlar hariç, on sekiz yaşına kadar her insan çocuk kabul edilmektedir.
Çocuklar, toplumun en masum ve en savunmasız bireyleridir. Onların gülüşü, bir ülkenin geleceğini aydınlatan en güçlü ışıktır. Ancak çocuklar sadece geleceğin teminatı değil, bugünün de onurlu bireyleridir. Bu nedenle çocukların hakları, üzerinde en çok durulması gereken konulardan biridir.
Çocuk hakları, yalnızca uluslararası sözleşmelerde veya kanun maddelerinde geçen resmi ifadeler değildir; aynı zamanda her çocuğun yaşamını güven içinde sürdürmesini, eğitim almasını, şiddetten korunmasını, özgürce oyun oynamasını ve kendini ifade edebilmesini kapsayan evrensel değerlerdir. Bir çocuğun en temel hakkı, yaşam hakkıdır. Hiçbir ayrım gözetilmeksizin, her çocuğun sağlıklı bir ortamda büyümesi, beslenmesi ve tıbbi ihtiyaçlarının karşılanması gerekir.
Bir diğer önemli hak, eğitim hakkıdır. Eğitimsiz bir çocuk, yalnızca kendi geleceğini değil, aynı zamanda toplumun geleceğini de kaybeder. Çocukların eşit şartlarda, kaliteli ve ücretsiz eğitime erişebilmesi, onların birey olarak güçlenmesini sağlar. Kitaplara uzanan eller, aslında yarının mimarlarını şekillendirir.
Çocukların korunması gereken bir başka alan ise duygusal ve fiziksel güvenliktir. Çocuk işçiliği, erken yaşta evlilik, ihmal, şiddet ve istismar, ne yazık ki hâlâ dünyanın birçok yerinde karşımıza çıkan acı gerçeklerdir. Oysa çocukların görevi çalışmak veya sorumluluk yüklenmek değil; öğrenmek, oynamak ve hayaller kurmaktır. Toplumun ve devletin asli görevi, bu masum hayatları korumak ve onların gelişimini güvence altına almaktır.
Ayrıca çocukların söz hakkı da unutulmamalıdır. Çoğu zaman çocukların fikirleri küçümsenir; ancak onların düşünceleri, dünyayı farklı bir gözle görmemizi sağlar. Çocuğun kendi hayatını ilgilendiren konularda görüş bildirme hakkı, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi’nde de vurgulanmıştır. Bu hak, çocukları yalnızca pasif korunacak bireyler olmaktan çıkarıp, aktif birer özne haline getirir.
Sonuç olarak; çocukların büyük hakları vardır ve bu hakların korunması sadece devletin değil, toplumun her bireyinin sorumluluğudur. Çocukları korumak, geleceği korumaktır. Onların temiz kalplerini, saf hayallerini ve masum gülüşlerini savunmak; aslında insanlığın vicdanını savunmaktır. Unutulmamalıdır ki; küçücük ellerin tuttuğu kalem, bir gün tüm dünyayı değiştirecek güce sahiptir.