Amerikan özel kuvvetlerinin (özellikle Navy SEALs komandolarının) gizli görevlerde kullandığı ana su altı aracı, genellikle iki ana kategori altında toplanır:
1. SEAL Delivery Vehicle (SDV) – Eskiden Kullanılan ve Islak Tip
- Model Adı: Mark VIII Mod 1 SDV (SEAL Teslimat Aracı)
- Türü: “Islak” denizaltı (Free-Flooding Submersible). Bu, aracın içinin deniz suyuyla dolu olduğu ve komandoların tüm görev boyunca dalgıç kıyafetleri (wetsuit) giyip kendi solunum cihazlarını veya aracın hava sistemini kullanarak su altında kaldıkları anlamına gelir.
- Kapasite: Genellikle 6 kişi (2 mürettebat + 4 SEAL komandosu).
- Gizlilik: Genellikle ana bir denizaltının sırtına takılan özel bir “Kuru Güverte Barınağı” (Dry Deck Shelter – DDS) içinden fırlatılır. Bu, komandoların düşman kıyılarına fark edilmeden yaklaşmasını sağlar.
- Kullanım Amacı: Gizli sızma/çıkarma, su altı keşfi ve düşman gemilerine mayın yerleştirme.
2. Dry Combat Submersible (DCS) – Yeni ve Kuru Tip
- Model Adı: Dry Combat Submersible (DCS)
- Türü: “Kuru” denizaltı. Bu, aracın iç kısmının basınçlı ve kuru olduğu anlamına gelir. Bu, SEAL komandolarının görev alanına sıcak, dinlenmiş ve daha yüksek bir görev dayanıklılığıyla ulaşmasını sağlar. Sızma/çıkma anında ise özel bir “kilit” (lock-in/lock-out) bölmesi kullanılarak suya girip çıkabilirler.
- Kapasite: 10 kişi (2 mürettebat + 8 SEAL komandosu) taşıyabilir.
- Geliştirme Amacı: Islak SDV’lere göre daha uzun menzil ve daha iyi görev dayanıklılığı sağlamak için geliştirilmiştir.
- Fırlatma: Genellikle yüzey gemilerinden (amfibi gemiler veya Özel Harp Destek gemileri) vinç yardımıyla suya indirilir.
Özetle, Amerikan Özel Kuvvetleri’nin gizli su altı görevleri için geleneksel olarak kullandığı araç SDV (Islak Tip Minidenizaltı) iken, modern ve daha gelişmiş versiyonu DCS (Kuru Tip Minidenizaltı)‘dır. Her ikisi de denizaltı komandolarının (SEALs) düşman hatlarına gizlice sızmasını sağlayan hayati önemde araçlardır.