Türkiye’nin Afrika kıtasına yaptığı yatırımları herkes biliyor. Türkiye bedavadan çok fazla yardımda bulundu. Türk evlatları Türkiye’de aç susuz kalırken Arapları, Afrikalıları besliyoruz. Eğer Afrika’dan da büyük bir ihanet gelirse şaşırmamak lazım çünkü tarihte bunun benzerlerini çok yaşadık. Lafı uzatmadan Yahudi Shay Gal’ın Analizine bakalım.
▪️Afrika çöllerinde uçan insansız hava araçları değil önemli olan; asıl mesele Fransız vesayetinin yerini Türk himayesine bırakmasıdır.
▪️Kıta genelinde limanlar, havaalanları ve hastaneler Türkiye imzası taşıyor.
▪️Maarif Vakfı 20’den fazla Afrika ülkesinde Türkçe müfredatla eğitim veriyor.
▪️Diyanet anıtsal camiler inşa ediyor, kuyular açıyor; ay-yıldızla işaretlenmiş güneş panelleri yerleştiriyor.
▪️Devlet bursları on binlerce Afrikalı öğrencinin Türkiye’deki üniversitelere gelmesini sağladı ve bu sayede Paris’ten ziyade İstanbul’da yetişmiş bir nesil ortaya çıktı.
▪️SADAT gibi özel güvenlik şirketleri -genellikle Türk Wagner’i olarak tanımlanıyor- Batı Afrika’da Fransa’nın çekilmesinden doğan boşluğu doldurdu.
▪️Tüm bunlar Ankara’ya trilyonlarca dolar değerindeki piyasalarda sessiz ama kalıcı bir varlık kazandırdı; silah ve kredilerle elde edilecek nüfuzun çok ötesine geçiyorlar.
▪️Afrikalı liderler Türk yöneticileri kutsuyor; insansız hava aracı bir savaş platformu olmaktan çıkıp Paris’ten bağımsızlaşmanın belgesi haline geliyor.
▪️Afrika artık refleksif olarak Paris’e veya Brüksel’e değil, giderek artan bir şekilde Ankara’ya yöneliyor.
▪️Franco-Afrika sadece alevler içinde kalmadı, çöktü.
▪️Ankara, Avrupa’nın kendi hikâyesine olan güvenini kaybettiği ânı yakaladı ve yerine başka bir hikâye koydu.
▪️Erdoğan, Müslümanlara onur, tarihi adalet ve koşulsuz kalkınma sunuyor.
Analizlerinde öne çıkan en kritik başlıklar ve argümanlar şunlardır:
1. Kuzey Kıbrıs’taki Türk Varlığı ve Askeri Tehdit
- “Stratejik Tehdit”: Gal, Türkiye’nin Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ndeki (KKTC) artan askeri mevcudiyetini ve teknolojik yığınağını (özellikle Bayraktar TB2, Akıncı SİHA’ları, ATMACA gemisavar füzeleri ve Tayfun balistik füzeleri gibi sistemleri) İsrail için doğrudan stratejik bir tehdit olarak görüyor.
- İstihbarat Faaliyetleri: KKTC’de kurulan gelişmiş siber ve sinyal istihbarat (SIGINT) altyapısının İsrail’in askeri ve sivil haberleşmesini dinleyebileceği iddiasını öne sürer.
- Açık Çağrı: En tartışmalı analizi, KKTC’deki Türk askeri varlığının kritik bir eşiğe ulaşması durumunda, İsrail’in Yunanistan ve Kıbrıs Cumhuriyeti ile koordineli bir askeri operasyonla (Poseidon’un Gazabı) bu varlığı ortadan kaldırması gerektiğini önermesidir. Bu, Türkiye kaynaklı risk algısının İsrail’de ulaştığı boyutu göstermektedir.
2. Bölgesel Güç Dengesi ve Türkiye’nin Etkisi
- “Ankara Yenilmez”: Türkiye’nin Kuzey Kıbrıs’taki pozisyonunu bir “uçak gemisi” olarak nitelendirmiş ve Ankara’nın bölgesel güç olarak “yenilmezliğine” dikkat çekmiştir. Bu ifade, Türkiye’nin askeri ve siyasi gücünün İsrail için ciddi bir zorluk teşkil ettiğinin bir kabulü olarak yorumlanmaktadır.
- İttifak Çağrısı: Türkiye’nin gücünü dengelemek için İsrail’in, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi (GKRY) ve Yunanistan ile “ortak kader anlaşması” yaparak stratejik bir ittifak kurması gerektiğini savunur.
3. Gazze ve Bölgesel Krizlerde Türkiye’nin Rolü
- Masadaki Rolün Eleştirisi: Özellikle Gazze’deki ateşkes veya siyasi çözümler bağlamında, Türkiye ve Katar’ın masada olmasının İsrail için bir yenilgi ve stratejik bir tehdit olduğunu belirtmiştir. Gal’a göre, bu ülkelerin arabuluculuk rolü, İsrail’in güvenlik çıkarları aleyhine sonuçlanabilecek siyasi mücadele alanları yaratmaktadır.
Özetle, Shay Gal’ın analizleri, Türkiye’nin özellikle denizlerde ve Kıbrıs’taki gücünü İsrail’in ulusal güvenliğine yönelik varoluşsal bir risk olarak gören ve buna karşı sert askeri veya diplomatik karşı önlemler (ittifaklar) alınmasını savunan bir bakış açısını temsil etmektedir.