Şap Hastalığında Teşhis
Hastalığa özel klinik belirtiler ve lezyonlar teşhiste yardımcı olur. Kesin teşhis etken izolasyonu ve serolojik yöntemlerle yapılabilir. Hastalıkla mücadelede hastalığa neden olan virus serotipinin belirlenmesi alınacak kontrol önlemleri açısından önemlidir .Bu amaçla hasta hayvanlardan elde edilen vezikül kabuğu ve sıvısı, hastalığın akut döneminde alınan kan ve özefarengeal akıntı örnekleri ilgili laboratuvarlara gönderilir. Virus izolasyonu için kobay, fare yavruları ve çeşitli hücre kültürleri kullanılabilir.Şap hastalığı virusunun hangi serotipinin hastalığa neden olduğunun tespitinde ve hastalığa özgü antikorların belirlenmesinde ELISA kullanılmaktadır.
Şap Hastalığında Korunma ve Kontrol
Şap hastalığı birçok ülkede ihbarı mecburi hastalıklar listesindedir. Hastalığınkontrolü için uluslararası bir işbirliği gereklidir. Hastalıkla mücadelede asıl amaçbulaşmanın önlenmesidir. Bu amaç için 3 yöntem uygulanabilir.
Bunlar;
(1) kesim,
(2) karantina
ve (3) aşılamadır.
Enfekte hayvanların kesilmesiyle virus çoğalması önlenmiş olur ve böylece bulaşma zinciri kırılır. Bu yöntem hastalık insidensinin (görülme sıklığı) düşük olduğu ülkelerde uygulanabilir. Hastalıkla mücadele yöntemlerinin başında karantina uygulamaları ve dezenfeksiyon gelmektedir. Hayvan hareketlerinin önlenmesi ile hastalığın bir bölgeden başka bir bölgeye yayılması engellenebilir. Mücadelede en etkili yöntem aşılama uygulamasıdır. Şap aşıları inaktif aşı olarak monovalan, bivalan ve trivalan olarak hazırlanmaktadır. Ülkemizde hastalıkla mücadele amacıyla aşılama ile beraber karantina uygulaması yapılmaktadır. İlk aşılama 4 aylık buzağılarda tek doz olarak başlanır. Aşı tekrarı 4-12 ay aralıklarla yapılmalıdır.