Çin İmparatoru Gaozu, yeryüzünün en kalabalık ordusunu toplayıp, kuzeyin dağlarında bir fırtına gibi esen Türk Başbuğu Mete Han’ın Hunları üzerine yürüdü. Gururlu İmparator, bu göçebe fatihleri ebediyen sindireceğine yemin etmişti.
Ancak Gaozu’nun bilmediği, Motun’un (Mete’nin) aklının yedi kat gök kadar yüksek olduğu, stratejisinin ise çöldeki kum taneleri kadar sayısız olduğuydu!
Türk-Hun Hükümdarı Mete Han, koca Çin ordusunu, kar ve buzun hüküm sürdüğü Baiden (P’ing Ch’eng) mevkisinde ustaca bir tuzağa çekti. Dev Çin ordusu, yedi gün boyunca açlık ve ayaz altında kımıldayamaz hale geldi. İmparator Gaozu ölümün nefesini ensesinde hissetti.
Kapana kısılan Gaozu, canını kurtarmak için Mete Han’a diz çöktü. Elçiler gönderdi, hediyeler sundu ve Çin’in kalabalık halkını övdü.
İşte o an, Mete Han’ın ağzından çıkan o söz, sadece bir cevap değil, yüzyıllara mühür vuran bir hüküm oldu:
“Madem bu kadar Çinliyi bana bağışlıyorsun, söyle İmparator! Ben o kadar cesedi hangi toprağa gömeceğim?!”
