Japonların 2. Dünya savaşında yaptıkları pek bilinmiyor. Çünkü ABD’ye şartlı teslim oldular ve Japonların yaptığı pek çok katliam ve vahşet verici olaylar da hasıraltı edildi. Karşılığında ise Japonlar tüm bilimsel verileri Amerikalılara verdiler. Ayrıca ülke yönetimini de Amerikalılara teslim ettiler. Amerikalılar da Japonları asil, kahraman, onurlu Samuraylar olarak tanıttı.
Tarihin en karanlık ve mide bulandırıcı sayfalarından biri olan bu hadise, Japonya’nın Chichi Jima adasında, insanlığın nasıl birer canavara dönüşebileceğini kanıtlarcasına yaşandı. Pasifik’in ortasında, o dönemde genç bir pilot olan baba George Bush’un uçağı vurulduğunda, aslında sadece bir uçak değil, insan onuru da okyanusun derinliklerine gömülmüştü. Bush, dalgaların arasında sürüklenirken bir Amerikan denizaltısı tarafından kurtulmayı başardı ama onunla aynı görevde olan silah arkadaşlarının kaderi, tarihin en sapkın savaş suçlarından birine dönüştü.
Japon ordusunun sözde onurundan bahseden o dönemin komutanları, esir aldıkları sekiz Amerikalı askere sadece işkence etmekle kalmadılar, onları adeta birer av eti gibi gördüler. Savaşın getirdiği açlıktan değil, tamamen sadist bir ritüel ve sapkın bir gövde gösterisi uğruna bu askerlerin vücut parçaları üst düzey Japon subaylarının sofralarına meze yapıldı. Adadaki generallerin, cesaretlerini artıracağı gibi akılalmaz bir inançla Amerikalı pilotların karaciğerlerini yedikleri, mahkeme kayıtlarına giren o korkunç ifadelerle tescillendi. Bush eğer o gün adaya bir mil daha yakın düşseydi, bugün Amerikan tarihini değiştiren o adamdan geriye sadece o sofrada yenmiş bir kemik parçası kalacaktı. Yıllarca kurbanların ailelerinden saklanan bu iğrenç gerçekler, insanlığın medeniyet maskesi düştüğünde altından ne kadar vahşi bir iğrençliğin çıkabileceğini bugün bile yüzümüze bir tokat gibi çarpıyor.