Hayvan Kullanım Etiği
Kaliteli bir hayvan yaşamı için hayvan bakımının yanı sıra hayvanlara verilecek sağlık hizmetinin de yeterli ve iyi düzeyde olması gereklidir. Bu hizmetin sunumu, insanın temel değerleri arasındaolan etiğin (iyi-kötü, doğru-yanlış) de konusunu içerir. Bu insani değer, hayvan kullanımı sırasında hayvanların moral durumları konusunda sorumluluklarımıza işaret eder. Hayvan kullanımı ve hayvanlar ile ilgili sağlık hizmetlerinde günümüzdeki anlamıyla yetki- sorumluluk kavramlarının, Mezopotamya kil tablet buluntuları ile açığa çıkarılan Ur – nammu (M.Ö.2100), Eshunna (M.Ö. 1920) ve Hammurabi Yasaları(M.Ö. 1728)’ndan bu yana olduğu bildirilmektedir.
Eski Anadolu ve Yakındoğu UygarlıklarındaHayvanlara İlişkin Yasal Düzenlemelerle ilgilibilgilere http://eurasianjvetsci.org/pdf/pdf_EJVS_2.pdf adresinden ulaşabilirsiniz.
Hayvanların değeri konusunda insanın amacına göre değerlendirilmesi, etik alanında “insan merkezli yaklaşım (antroposentrik)” olarak bilinmektedir. Ancak bu değerlendirmeye rağmen insan-hayvan etkileşiminde bilgi sahipliği ve değişiminin önemli olduğu; bilgiyi kullananların, toplumun değerlerinin oluşmasında ve değişmesinde önemli bir role sahip olduğu; toplum kaygılarının artması ve hayvan hakları hareketinin gelişmesiyle beraber “canlı merkezli (biyosentrik)” yaklaşıma bir (zorunlu) yönelme olduğu bildirilmiştir
İnsan merkezli yaklaşım, hayvanın bir araç ve gereç değeri seviyesine indirgenmesine yol açmışken, hayvan kullanım etiği ve hayvan gönenci (refahı) bakış açısı, hayvanlara uygun koşulların sağlanması durumunda hayvanların kullanılabileceği görüşünü içerir. Hayvanların kullanımında (ya da hayvanlar üzerinde yapılacak uygulamalarda) etiğe uygun davranışın benimsenmesi ve karşılaşılan sorunlarınç özümünde dayanak oluşturması açısından bazı etik kuramların bilinmesi yararlı olacaktır.
