Çocuk hakları, dünya üzerindeki tüm çocukların doğuştan sahip oldukları eğitim, sağlık, barınma ve fiziksel, psikolojik veya cinsel sömürüye karşı korunma gibi haklarının hepsini içeren bir kavramdır. Çocuklar, erişkinlerden farklı özelliklere sahiptirler. Sürekli büyür ve gelişirler. Sürekli büyüyen ve gelişen bir canlının bu durumunun farkında olmak ve ona özel yaklaşımda bulunmak zorunludur. Bu düşünceden yola çıkılarak dünya ulusları tarafından 1924 yılında Cenevre Çocuk Hakları Sözleşmesi hazırlanmıştır. O günden günümüze çocuk hakları konusunda yapılan düzenlemeler ile şu haklar evrensel çocuk hakları olarak kabul edilmiştir:
Ayrım gözetmeme: Çocukla ilgili tanınan hakların hepsi, istisnasız bütün çocuklar için geçerlidir. Çocukların ayrımcılıktan korunması, devletin yükümlülüğündedir.
Çocuğun yüksek yararı: Çocukla ilgili tüm girişimlerde, çocuğun yararı gözetilmelidir. Anne baba veya bu konuda sorumluluk taşıyan kişilerin yükümlülüklerini yerine getirmemeleri hâlinde, devlet çocuğa yeterli dikkat ve desteği göstermelidir.
Yaşam ve gelişme: Her çocuk temel yaşam hakkına sahiptir. Çocuğun yaşaması ve gelişmesinin güvence altına alınması, devletin yükümlülüğündedir
İsim ve yurttaşlık: Her çocuk doğumundan itibaren bir isim alma, yurttaşlık edinme, anne babasını tanıma ve onlar tarafından bakılma haklarına sahiptir.
Anne babadan ayırmama: Çocuğun yüksek yararı gerektirmediği sürece, çocuk anne babasıyla birlikte yaşama hakkına sahiptir. Çocuğun anne babasından veya bunlardan herhangi birinden ayrılması durumunda, ayrıldığı kişiyle temas etmek çocuğun hakkıdır.
Çocuğun görüşünün alınması: Çocuk görüşlerini serbestçe ifade etme, kendisini ilgilendiren herhangi bir konu ya da işlem sırasında görüşlerinin dikkate alınmasını isteme hakkına sahiptir.
Düşünce, vicdan ve din özgürlüğü: Devlet, anne babanın uygun biçimde yönlendiriciliğine tabi olarak, çocuğun düşünce, din ve vicdan özgürlüğünü korumak ve bu özgürlüğüne saygı duymakla yükümlüdür.
Uluslararası sözleşmelerin öngördüğü bu yükümlülüklerin yerine getirilmesi için her devlet kendi ulusal hukukunda çocuklara ilişkin özel düzenlemeler yapmaktadır.
