Askerlik Türkler açısından kutsal bir meslektir. Bunun en önemli nedeni ise Türklerin asker millet olmasıdır. Türkler hayatta kalmak için savaşmak zorundadır. Bozkırın çetin şartlarında kendinden sayıca büyük yerleşik kavimlere karşı büyük zaferler elde eden Türkler, kadın veya erkek demeden asker ruhu ile büyürdü. Çocuklar daha ufak yaşta ata biner, ok atardı. Kadınlar hamile olduğu halde…
Dünyada savaşmayı en çok seven millet Türklerdir. Türklerin en çok konuştuğu konuların başında savaş ve silah gelir. Türkler için savaşa gitmek düğüne gitmek gibidir. Türkler en çok savaştığı zaman mutlu olur. Savaşmadığı zamanlar ise özünü kaybeder. Adeta boşluğa düşer. Siyasetçilerin oyuncağı olur. Psikolojisi bozulur. Savaş Türkü özüne döndürür. Fatih Sultan Mehmed’in bir sözü vardır, Allah…
Yahudiler savaşla değil ticaretle dünyada ağırlığını koyan bir kavimdir. Para ile işlerini döndürürler. Pek çok ülkede Yahudiler minicik nüfuslarına rağmen ülke yönetiminde söz sahibi olurlar. Askerlik Yahudilere göre değildir. Onlar daha çok işin diplomasi ve ticaret kısmındadır. Aziz Basmacı ise bu konuyla alakalı çok güzel bir Yahudi Fıkrası anlatmıştır. General, harpte yararlık gösteren erlerle hasbihal…
Havadan, uçakla ilk propaganda, 1911-1912 yıllarında, Türk-İtalyan savaşı şırasında gerçekleşti. İtalyan havacılık teşkilatı olan”Italian Servizi Aeroriautici”, Libya üzerinde iken uçakla Tripolili Araplara seslenen, “Tripoli, 15 Ocak 1912” tarihli ve “Cavena” imzalı bildiriler attılar. Bu bildirilerde, teslim olan herkese bir “Napolyon altını” ile bir çuval buğday ya da arpa vaat ediliyordu.
