Test Birleştirmesi (Geriye Melezleme / Kontrol Çiftleşmesi)

Test Birleştirmesi (Geriye Melezleme / Kontrol Çiftleşmesi) Temel Veteriner Genetik

Birçok kaynakta kontrol çiftleşmesi, test çiftleşmesi, geriye çiftleştirme olarak da geçen test birleştirmesi; Mendel’in gerçekleştirdiği deneylerin kontrolünü yapmak üzere bulunmuştur. Geriye melezlemenin prensibi; heterozigot genotipli F1 nesli bitki ya da bireyin, homozigot resesif ebeveynler ile birleştirilmesi ilkesine dayanmaktadır.

Örneğin; uzun saplı bitkilerin genotipini T, kısa saplı bitkinin genotipini ise t ifade etsin. T geninin, t geni üzerinde dominant etkisi olduğu varsayıldığında, homozigot resesif kısa saplı bir bireyin (tt), genotipi bilinmeyen bir bireyle (F1) birleştirilmesi sonucu elde edilen yavruların tümü eğer kısa saplı (tt) ise; genotipi bilinmeyen bireyin homozigot resesif olduğu görülebilmektedir. Mendel’in segregasyon ilkesine göre; yavruda belirecek olan fenotip, hem anneden hem de babadan gelecek olan bir çift gen kontrolünde olduğundan, oluşacak bireylerin tümünün kısa olması hem anne hem de baba kuşaktan resesif genlerin geçtiğini göstermektedir

Eğer oluşacak bireylerin fenotipleri, bir kısmı anneye (uzun) bir kısmı ise babaya (kısa) ait özellikleri gösteriyorsa; genotipi bilinmeyen bireyin, heterozigot yapıda (Tt) olduğu söylenebilmektedir. Bu durumun da nedeni, az önce bahsedildiği üzere, Mendel’in birinci yasası olan segregasyon ilkesinden kaynaklanmaktadır. Bu ilkeye göre; yavru genotipi anne ve baba bireylerin kontrolünde olduğundan, ortaya çıkan fenotipte iki karakterin de görülmesi, bilinmeyen genotipin heterozigot yapılı olduğu sonucunu vermektedir. Şayet oluşacak yavrunun fenotipi sadece genotipi bilinmeyen kuşağa (uzun-TT) benzerse; o zaman bilinmeyen genotipin homozigot dominant (TT) olduğu söylenebilir. Çünkü kontrol için kullanılan bireyin genotipi resesif özellikte olduğundan, etkisini yavru fenotipinde göstermesi, yanına gelecek resesif bir genle mümkündür. Fenotipte kendi özelliğini (kısa- tt) gösterememesi, bilinmeyen genotipin homozigot ve dominant olmasının sonucudur. Resim 3.6’da da tohum zarfı rengi temel alınarak şematize edilen farklı bir test birleştirmesi örneği görülmektedir.

İki karakter yönünden yapılan çaprazlamaların (dihibrit birleştirmeler) doğruluğunu kanıtlamak için test birleştirmelerinden yararlanılmaktadır. Daha sonra anlatılacak olan polihibrit birleştirmelerinde de aynı sistem uygulanarak genotipi bilinmeyen F1 bireyler, atasal nesildeki homozigot resesif bireylerle çaprazlanarak, bilinmeyen genotipin homozigot ya da heterozigot yapıda olduğu belirlenmektedir. Yapılan birleştirmede fenotipik dağılım oranı 1:1:1:1 şeklinde ise; bireyin her iki karakter açısından heterozigot olduğuna karar verilir. Fakat dağılım oranı 1:1 şeklinde ise bu, bilinmeyen genotipin bir karakter yönünden homozigot iken, diğer karakter yönünden heterozigot olduğu anlamına gelmektedir.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s