Eflatun yani Platon, iyiye varmadıkça varacağımız her şey boşunadır der. Biz bu söze katılmıyoruz. Çünkü kime göre iyi? İyilik kavramı herkese göre değişir. Düz bir iyilik tanımı yoktur. Çünkü birine iyilik yaparken aynı zamanda kötülükte yapabilirsiniz. Örneğin yaralı bir ceylanı tedavi ederseniz, belki de onu yavrusuna götürecek olan bir aslanın rızkını almış olursunuz. Bu sayede…
Schopenhauer bir dâhiydi. Bunun pekala farkındaydı ve bunu okuyucu için biraz da utanç verici bir açık sözlülükle dile getiriyordu. Mütevazı değildi. “Mütevazılık, hain kıskançlıklarla dolu bir dünyada meziyetleri ve sundukları hizmetleri olmayan kişilerden kendi meziyetlerimiz ve sunduğumuz hizmetler için af dilemek amacıyla kullanılan yalancı alçakgönüllülükten başka nedir ki?.. Mütevazılık erdemi, reziller için rahat bir icattan…