Hun Türklerinde Okçuluk ve Zırhlı Birlikler Hunlar çocuklarına, koyunların üzerine bindirerek, kuşlar ile kemirici kayvanlara, ok atmasını öğretirlerdi. Askerlerin yetenekleri, okçuluk derecelerine göre ölçülürdü. Hunlarda her asker, yayını kullanışına göre, yeterli bir zırhlı atlı olabilirdi. Askerler yetişirken, eğitimle çok iyi bir okçu olurlardı. Bu arada at üzerinde iken de, zırh ile donatılırlardı. Görülüyor ki bu…
Edekon, Hun İmparatorluğunda komutanlık vazifesi gören, aile kökeni tam olarak belli olmayan, Ostrogot olduğu düşünülen fakat Türk kökenden gelme ihtimali de olan önemli biridir. Aynı yıllarda yaşamış tarihçi Jordanes ise Edekon’un babasının İtalya Kralı olmadan önce, ismi Turcilingi olan, kökeni bilinmeyen bir kavmin lideri olduğundan bahsetmiştir. Turcilingi kavmi hakkında kesin olarak bilinen tek şey Avrupa…
Hunlar, doludizgin giden at üzerinde dört tarafa ok atmakta usta idiler. Düz, yivli veya çengelli ok uçları kullanan ve iyi kement atmasını bilen Hunlar, yakın muharebede kargi, mızrak, süngü, kalkan ve kılıç kullanırlardı Kaynak: Ahmet Taşağıl Kök Tengri’nin Çocukları