Bu “sanat sepet tayfasının” senelerdir sürdürdüğü şu kimlik kıvırtmaları gerçekten artık gına getirdi. Nereden tutsan bir tutarsızlık, nereden baksan bir kompleks fışkırıyor!
Gözümüzün önünde cereyan eden tiyatroya bak: Yıllarca mikrofonu her eline aldığında, her fırsatını bulduğunda göğsünü gere gere “Ben Kürdüm” diye bağıracaksın; etnik kimlik üzerinden edebiyatın dibine vuracaksın. Sonra günün birinde genetik araştırmalar mı dersin, aile şeceresi mi dersin bir şeyler ortaya çıkacak, asıllarının özbeöz Türkmen olduğu belgelenecek… E ne oldu şimdi? Hani o yıllardır gururla savunduğun etnik vurgular? Bir anda o cesur kimlik sevdalısı gitti, yerine “Ben ne oyum ne buyum, ben Türkçe konuşan Anadolu evladıyım” hümanizmi geldi!
Ulan “Kürdüm” derken hiç öyle “Ben sadece Anadolu evladıyım” diye kıvırmıyordun ama? “Kürdüm” derken çok havalı, çok ilerici, çok marjinal oluyorsun; ama iş “Türk’üm” demeye gelince bir anda dilin dolanıyor, etnik kimlikleri reddeden bir felsefe filozofuna dönüşüyorsun! Nedir bu Türk alerjisi? Türk’üm demek bu kadar mı ağır geliyor, bu kadar mı canınızı yakıyor?
İşin acı tarafı ne biliyor musun? Bu ülkenin harcını karakoluyla, kışlasıyla, kanıyla canlı tutan bu millet; savaşında cefayı çeken Türk, vergisini ödeyen Türk, bu ülkeyi sırtında taşıyan Türk… Ama bu elitist, cihangir solcusu takılan tayfanın gözünde “Türk’üm” demek nedense bir türlü prim yapmıyor. Türk olduğunu kabul ederse sanki o çok taptıkları marjinal, muhalif “sanatçı” imajı sarsılacak! Kürdüm dersen alkışlarlar, Ermeniyim dersen el üstünde tutarlar, ama Türk’üm dersen “ırkçı”, “asimilasyoncu” damgası yemekten korkarlar.
İşte bu, bu topraklarda yaşayan, bu ülkenin ekmeğini yiyen, bu milletin insanının sevgisiyle, sinema biletleriyle, vergileriyle bir yerlere gelen insanların sergilediği katıksız bir samimiyetsizlik ve nankörlüktür. Kimse sana zorla bir şey dedirtmiyor ama dün savunduğun şeyin tam tersi gerçeğinle yüzleşince “Ben kimliksiz bir Anadolu insanıyım” rolüne yatmak tamamen kaçak dövüşmektir. Türk demekten bu kadar utanan, bu kadar çekinen, bunu söylerken bin dereden su getiren zihniyet; kendi komplekslerinde boğulmaya mahkumdur. Bu millet kimin neyi ne amaçla söylediğini de, o takılan sahte hümanizm maskelerinin arkasını da gayet iyi görüyor!
