Görelilik Kuramları

Görelilik konusundaki ilk makale (bugün Özel Görelilik kuramı olarak biliniyor), Newton’un zaman ve devinimle ilgili sabit ölçüm görüşünü alt üst etti. Einstein, bütün hareketin göreli olduğunu, bütün ölçebildiğimizin, bit başka şeye göre ne kadar hızlı hareket ettiğimiz olduğunu gösterdi. Hareket eden nesnelerin kütlesi ile enerjisi arasında, onun E=mc2 denklemiyle dile getirdiği bir ilişki vardır. Bu denklem, bir madde parçacığının sakladığı enerjinin (E), o madde parçacığının kütlesinin (m), ışık hızının karesşyle (c2) çarpımına denk olduğunu söyler. Bu formül, bütün nükleer enerji elde etme yöntemlerinin temelidir.

Einstein, 1915’te Görelilik konusunda ikinci bir makale yayımladı. (Genel Görelilik Kuramı). Bunda bir nesnenin hızlanıp yavaşlarken neler olduğunu ele aldı. Yazısında, ışığın bir kütlesi olduğu, bunun için de yerçekiminden etkilendiği düşüncesini ortaya attı. Bu kuramı, 1919’daki güneş tutulması sırasında iki yıldızdan gelen ışığın fotoğrafı çekildiğinde, ışığın yerçekimiyle bülüldüğü fark edilince doğrulanmış oldu. Einstein’ın buluşları heyecan yarattı, ona uluslararası bir ün sağladı.

Bir Cevap Yazın