Elektrik ile manyetiklik arasındaki bağ Faraday’ın yakından ilgisini çekmeye başladı. İnsanlar binlerce yıldır manyetiklik konusunda bir şeyler biliyor, birçok insan da elektrik ile manyetiklik arasında belli bir ilişki olduğuna inanıyordu. O sıralar, 1820’de Hans Oersted (1777-1851) adında Danimarkalı bir bilim adamı, üzerinden elektrik akımı geçen bir telin mıknatıs görevi görerek yanında duran pusulanın iğnesini harekete…
Michael Faraday, Londra yakınlarında bir demircinin oğlu olarak dünyaya geldi. İlk işi bir kitapçıdaydı, ama 1813’te Londra Kraliyet Enstitüsü’nde laboratuvar asistanı olarak çalışmaya başladı. 1833’te oraya kimya profesörü olarak atandı. Bugün birçok kişi Faraday’ı deneysel fizikçilerin en büyüğü kabul eder. Bilimi halka indirerek onun herkesçe sevilmesini sağlamaya çalışan ilk insanlardan biridir. 1826’da Kraliyet Enstitüsü’nde ilk…
Alessandro Volta (1745-1827), kurbağanın bacaklarında elektriğin özel bir biçiminin bulunmadığını, Galvani’nin gözlem sonuçlarının aslında, ıslak bir ortamdaki iki farklı metalin temasından ileri geldiğini gösterdi. Volta, bu bilgileri kullanarak, 1799’da ilk elektrik bataryasını yaptı. ”Volta pili” olarak bilinen bu batarya, aralarında ıslak kartonlar bulunan yuvarlak gümüş ve çinko parçalarından yapılmıştı. Gücü sabit bir elektrik akımı üretiyordu….
Luigi Galvani (1737-1798), Bologna Üniversitesi’nde anatomi profesörüydü. Bir elektrikbalığının, Leiden şişesinin verdiğine benzer biçimde elektrik şoku verdiğini gördü. Bunun üzerine bütün canlılarda elektriğin olup olmadığını öğrenmek istedi. 1780’de ölü bir kurbağayı kesip parçalara ayırırken, neşterin ağzı bir sinire dokununca kurbağanın bacaklarının birden çekilmesi dikkatini çekti. Ayrıca, bacak kaslarının biri pirinç öteki demir iki farklı metalle…
Elektriği ayrıntılı olarak inceleyen ilk insan Benjamin Franklin’di. Franklin, Bostonlu bir mum imalatçısının 17 çocuğundan biri olarak ABD’de dünyaya geldi. Uzun yaşamı boyunca birkaç alanda birden başarıya ulaştı: Matbaacılıkta, yayıncılıkta ve politikada… 40 yaşındayken, o zamanlar daha çok bir eğlence aracı olarak kullanılan elektrikle ilgilenmeye başladı. 1752’de yıldırımın elektriğin bir biçimi olduğunu gösterdi. Metal anahtar…
1745’te, Ewald von Kleist (1700-1748) adında bir rahip durgun elektriği toplayıp depolayabilen bir araç tasarladı. Daha sonra Leiden Üniversitesi’nde kullanılıp yetkinleştirilen bu araca, Leiden şişesi dendi. Bu, insanın elektrik konusundaki bilgisinde çok büyük bir gelişmeydi. Leiden şişesi, elde tutulan cam bir kavanozdan ibaretti. Kavanozun iç yüzeyi, uçlarından biri Hauksbee’ninkine çok benzeyen bir üretece bağlı pirinç…
1705’te İngiliz bilim adamı Francis Hauksbee (1666-1713), vakumlu -havası alınmış- cam bir küveyi ovaladığında içinde bir ışık çaktığını gördü. Elektrik ışığa neden oluyor, cam küre de bir elektrik üreteci işlevi görüyordu. Stephen Gray (1666-1736) adında bir başkası da elektriğin birtakım maddeler aracılığıyla iletilebildiğini -aktarılabildiğini- gözler önüne seren deneyler yaptı. Bu maddeler arasında insan bedeni de…
Elektrik yaşamımızda çok önemli bir rol oynar. Biri durgun, öteki akan olmak üzere iki çeşidi vardır. Elektriğin etkileri çok eski zamanlardan beri bilinmektedir. Ancak 18. yüzyılın sonlarına dek, yalnızca durgun elektriğin nasıl elde edileceği biliniyordu. Bu yüzyılda elektrikle ilgili araştırmalar çok rağbet görmeye başladı. 19. yüzyılda da insanlar yavaş yavaş elektriği ve onu kullanmayı öğrendiler.
Nicolaas Bloembergen doğdu. 1981 Nobel Fizik Ödülü’nü elektromanyetik radyasyonun maddeyle etkileşimi üzerine yaptıkları devrim niteliğindeki spektroskopik çalışmalarla paylaşan Hollandalı-Amerikalı fizikçi (ABD’li Arthur L. Schawlow ve İsveçli Kai M. Siegbahn ile birlikte). Bloembergen bu araştırmalarda lazerlerin öncü bir kullanımını yaptı ve hem maserlerde hem de lazerlerde kullanılan üç seviyeli pompalar geliştirdi. 11 Mart 1920 yılı. Urbain-Jean-Joseph…