Kürtçü barolar harekete geçti. Kürtçülükle kafayı yemiş avukatlar ordusu şimdi de Atlas’ı öldüren katili serbest bıraktırmak için birbirleriyle yarışıyorlar. Daha önce Ahmet Minguzzi’yi öldüren 4 kişiden ikisi engelli raporu alarak serbest bırakıldı! Artık bu ülkede Türk olmak suç oldu!
Bu ülkede “yaşı küçük” bahanesi, resmen suçun kalkanı haline getirildi. Suç işleyen çocuk değil; suç işletilen çocuklar var ama devlet yıllardır bunu görmezden geliyor. Bıçağı eline verip sokağa salan büyükler ellerini yıkıyor, faturayı yine bu ülkenin namuslu insanı ödüyor. Çünkü sistem diyor ki: “Yaşı küçükse bırak.” Sonuç? Aynı çocuk bir ay sonra yine dışarıda, yine aynı mahallede, yine aynı suç. Yine taskafalı Kürtler!
Bu ne demek biliyor musun?
Suç örgütlerine bedava eleman yetiştirmek demek.
Çeteler, mafyalar, torbacılar, haraççılar çoktan çözmüş işi. Kimi kullanacaklarını biliyorlar: 14–17 yaş arası. Yakalanırsa? En fazla birkaç ay, sonra sokakta. Bu çocuklar içeride “ıslah” olmuyor, network yapıyor. Çıkınca daha cesur, daha gözü kara, daha örgütlü.
Devletin caydırıcılığı burada bitiyor işte.
Suçlu korkmuyor.
Ama Türk genci korkuyor.
Sokağa çıkarken, otobüse binerken, kafede otururken.
Şimdi gelelim asıl meseleye.
Bu ülkede Türk olmak zor.
Çünkü:
- Suça bulaşmamışsan “enayi” muamelesi görüyorsun
- Vergini ödüyorsun, askerliğini yapıyorsun, kurallara uyuyorsun ama karşılığında güvenlik bile alamıyorsun
- Evladını okula gönderirken “başına bir şey gelir mi” diye düşünüyorsun
Devlet vatandaşa şunu hissettirmeli:
“Yanındayım.”
Ama bugün hissedilen şu:
“İdare et.”
İdare ede ede ne oldu?
- Sokaklar sertleşti
- Suç yaşı düştü
- Masumlar geri çekildi
- Suçlular cesaretlendi
Kim kazanıyor?
Suç örgütleri.
Kim kaybediyor?
Bu ülkenin düzgün, namuslu insanı. Türk’ü, Kürt’ü fark etmez ama en çok yükü taşıyan Türk halkı, çünkü bu devletin omurgası o.
Kimse “çocuk” edebiyatı yapmasın.
Çocuk hata yapar, evet.
Ama bıçaklanarak öldürülen de çocuk.
Onun yaşı neden kimsenin umurunda değil?
Adalet, suçlunun yaşına göre eğilip bükülürse,
o adalet adalet olmaktan çıkar.
Bu düzen böyle gitmez.
Ya hukuk gerçekten caydırıcı olur,
ya da bu ülke daha çok masumun ardından ağlar.
