P*rnoculara Özenen Öğretmen Fidan Atalay’ın Kazandığı Para Aylık 1.5 Milyon TL oldu. Abonelik ücretini de 79 liraya yükseltti. “Bundan daha iyisini hak ediyorum” diyen Fidan Hoca, bir yandan öğretmen-öğrenci içerikleri ile gündem olup öğrencileri porno film yıldızlarına özendirmeye devam ediyor. Kurgu hikayelerle öğrencilerle aynı kabine giren, onlarla seks yapıyormuş havası veren, sürekli bel altı vuran, instagram sayfasında götünü başını açan Fidan Hoca, abaza erkekler sayesinden büyük bir servet elde etti.
Fidan Atalay mevzusu aslında toplumun nasıl bir uçuruma sürüklendiğinin en net fotoğrafı. Bir yanda maden ocağında yerin yedi kat dibinde, nefesi kömür tozuyla kesilen, akşam eve üç kuruş asgari ücret götüreceğim diye canını dişine takan gerçek emekçi var; diğer yanda ise “öğretmen” sıfatını kullanarak, o kutsal mesleği porno endüstrisinin pazarlama malzemesi haline getiren biri. Aylık 1.5 milyon TL kazanıyormuş, bir de “daha iyisini hak ediyorum” diyor. Bu arsızlığın boyutu artık mide bulandırıyor.
Mesele sadece bir kadının ne yaptığı değil, sistemin kimi ödüllendirdiğiyle alakalı. Sen kalkmışsın, pırıl pırıl gençlerin zihnini bulandırıyorsun, kurgu hikayelerle okulun ve eğitimin saygınlığını yerle bir ediyorsun, sonra da “abaza” kitlenin cebindeki parayı sağarak servet yapıyorsun. Bu mudur yani başarı? Genç kızlar şimdi bu örneklere bakıp ne düşünecek? “Okuyup mühendis olsam, doktor olsam ne kazanacağım; onun yerine fahişeliğe özensem, bedenimi teşhir etsem kısa yoldan köşe olurum” demeyecekler mi? İşte tehlike burada başlıyor. Kız çocuklarını, emeğiyle bir yere gelmek yerine, kısa yoldan bedenini metalaştırmaya özendiren bir düzen kurulmuş.
Ahlakın yerini abonelik ücretleri, emeğin yerini ise “bel altı” kurgular almış. Bir öğretmen, öğrencisine rol model olması gerekirken, gidip o kabin videolarıyla, sosyal medyadaki teşhirciliğiyle sadece kendi itibarını değil, koca bir neslin ahlak pusulasını bozuyor. Emekçinin alın teri bu kadar ucuzken, bu tarz “kolay paracıların” baş tacı edilmesi sistemin ne kadar çürüdüğünü gösteriyor. Ahlakın öldüğü, namusun bir kenara itildiği, sadece paranın konuştuğu bu devirde; alın teriyle kazananın değil, en çok soyunanın kazandığı bir dünya kimseye hayır getirmez. Bu gidişat gidişat değil, toplumun temeli olan o utanma duygusunu tamamen kaybetmek üzereyiz.
