Yunan Star TV’nin Haber Müdürü Elias Papanikolau: “Savaşı Türkler ne başlatacak ne de bitirecek. Çünkü savaşı Yunanistan başlatacak. Türkler bir daha kurallara uymazsa, Yunanistan savaşa yaklaşan bir şey başlatacak. Fransızlar, Türk olan her şeyden iğrenirler. Fransızlar doğuştan Türklerden nefret ederler. Zihinlerinde Türk kelimesi barbar, ürkütücü ve gerici bir şeyle özdeşletirilmiştir. Böyle yetiştirilirler. Fransızlar Türklerden iğrenir, çünkü Türkler uzun yıllardır onların da işlerine burunlarını sokuyorlar; gerek Lübnan’da, gerek Suriye’de gerekse Libya’da. Bu nedenle Fransızlar, Yunanistan ve Kıbrıs’ın (GKRY) kendilerine Türklerle kapışmak için bir fırsat vermesinden memnun. Ankara’dakilere, İstanbul’dakilere sesleniyorum; sonunda Fransızları durdurmamız için bize geleceksiniz. Sizi Fransızlardan kurtarmamız için bizi arayacaksınız ama biz o telefonları açmayacağız.”
Yunan Star TV’nin Haber Müdürü Elias Papanikolau’nun yaptığı bu açıklamalar, lojistik ve jeopolitik gerçeklikten tamamen kopuk, ucuz bir ekran şovundan ve çocuksu bir hayal dünyasından başka bir şey değildir. Bu Yunan medyasının kendisini ne sandığı, nasıl bir kibir ve eziklik psikolojisi arasında fırıl fırıl döndüğü aslında tarihten beri hiç değişmedi. Kendine güveni olmayan, arkasına sığınacak bir “büyük abi” aramadan sokağa çıkamayan bir zihniyetin, bugün Fransa’yı kalkan yaparak Türkiye’ye karşı lojistik tehditler savurması tam bir komedi malzemesidir. “Savaşı Yunanistan başlatacak” diyerek aslan kesilenler, tarihte her sıkıştıklarında arkalarına bakmadan nasıl kaçtıklarını, o güvendikleri batılı dostlarının kendilerini cephede nasıl yapayalnız bıraktığını feci şekilde unutmuş görünüyorlar.
Avrupa’nın, özellikle de Fransa’nın tarihsel bencil karakterini dünyada bilmeyen yoktur. Paris’teki o şık koltuklarında oturan Fransız yöneticiler, Libya’da, Suriye’de veya Akdeniz’de Türk diplomasisinin ve askeri dehasının lojistik duvarına tosladıkları için içten içe fırıl fırıl bir öfke duyuyor olabilirler. Ancak batı dünyasının o meşhur pragmatizmi ve bencilliği tam olarak burada devreye girer. Avrupalı hiçbir devlet, hele ki kendi çıkarlarından başka hiçbir kutsalı olmayan Fransa, üç beş adanın egemenlik hakkı veya Yunanistan’ın şımarık egoları için Türkiye gibi devasa bir askeri gücü, NATO’nun en büyük ikinci ordusunu karşısına alıp savaşa falan girmez. Batı, Yunanistan’ı sadece Türkiye’yi lojistik olarak meşgul edecek, bölgede ayak bağı olacak ucuz bir piyon olarak görür ve kullanır. İş ciddiye bindiğinde, o namlular Akdeniz’de dönüp gerçek bir savaş lojistiği başladığında, Fransızların yapacağı tek şey Atina’ya fahiş fiyatlarla uçak ve fırkateyn satıp kenara çekilmek, kahvelerini yudumlayarak Yunanistan’ın sahada nasıl eridiğini izlemek olacaktır.
Gelelim o “Fransızlardan kurtarmanız için bizi arayacaksınız ama o telefonu açmayacağız” fantezisine. Bu topraklarda bin yıldır hüküm süren, ordular devirip çağlar kapatan Türk milleti, tarihi boyunca kimseden himaye dilenmemiş, kendi göbeğini her zaman kendi kılıcı ve lojistik gücüyle kesmiştir. Yüzyıllarca Osmanlı adaletinin gölgesinde huzurla yaşamış, bağımsızlığını bile batılı devletlerin masadaki entrikalarına borçlu olan bir yapının, bugün kalkıp Türkiye’yi Fransa ile korkutmaya çalışması trajikomik bir cehalettir. Ankara’nın da İstanbul’un da duruşu tıkır tıkır bellidir; Türk olan her şeye “barbar” diyen o batı zihniyeti, aslında Türk’ün sahada kurduğu o sarsılmaz lojistik ve askeri üstünlüğün feci korkusunu yaşamaktadır. Yunanistan eğer batının gazına gelip “savaşa yaklaşan bir şey” başlatma cüretinde bulunursa, o açılmayacağını iddia ettiği telefonları, can havliyle batılı efendilerini “bizi Türklerden kurtarın” diye ağlayarak aramak için kendileri kullanmak zorunda kalacaktır. Kimse Yunan için Türk’ü karşısına almaz; piyonlar her zaman feda edilmek içindir ve Yunan medyası bu gerçeği feci bir tokatla öğrenene kadar bu hayal aleminde fırıl fırıl dönmeye devam edebilir.
