Veteriner hekimin, meslektaşları ve diğer sağlık meslek mensuplarıyla (beşeri hekim, eczacı, diş hekimi, hemşire, yardımcı sağlık personeli) olan ilişkilerinde saygı ve sevgi ön planda gelmelidir. Veteriner hekimler, uygun yasal durumu değerlendirip, kuralların uygulanmasında diğer veteriner hekimler ve yardımcı sağlık personelleri ile iyi ilişkiler kurmalıdır. Veteriner hekimliğin yüceltilmesi, meslektaşların birbiriyle iyi geçinmesi, birbirini koruma ve dayanışma duygusu ile olacaktır. Bu konu Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği” (TVHBUY)’ nin 100. maddesinde şu şekilde yer almıştır; “Bir veteriner hekim, meslektaşını yermez, onu küçük düşürecek söz, yazı veya hakarette bulunamaz. Meslekten olmayan bir kişinin böylesi eylemlerine karşıda meslektaşını korumak zorundadır.” Ancak klinisyen veteriner hekimlerinin çalışma saatlerinin uzun olması, iş yükünün ağırlığı, bağımsız çalışmayı gerektirmesi gibi nedenlerden dolayı arkadaş ilişkileri geliştirmeyi engelleyici yapısı iletişimi olumsuz yönde etkilediği düşünülmektedir.
DİKKAT!
Kızıltepe’nin yaptığı çalışmada “Hasta ve hasta sahibi ile ilişkiler” hususunda en fazla karşılaşılan sorunun; “konsültasyon sonuçları hakkında yeterli düzeyde bilgilendirme ” olduğu anlaşılmıştır.
Bir veteriner hekim, diğer veteriner hekime mesleki uygulamalarla ilgili psikolojik denetleme, sorgulama ve yargılama hakkı tanımalı; bu hakkı mesleğin gelişimi için gerekli kılmalıdır. Gerek klinik uygulamalarda, gerekse diğer faaliyetlerinde meslektaşlar arasında yardım alma ve yardıma koşma gibi durumlardan kaçınmamalıdır. TVHB-UY’nin87, 88, 89, 90, 91, 92 ve 93. maddelerinde “konsültasyon” konusuna değinmiştir. TVHB-UY ’ ye göre konsültasyon;“ ağır bir hasta hayvanın başında toplanan birden fazla veteriner hekimin birlikte verdikleri gerekçeli karar” biçiminde tanımlanmaktadır. TVHB-UY ’nin99. maddesinde; “Veteriner hekimler, kendi aralarında olumlu ve uyumlu meslektaş ilişkileri kurarlar, maddi ve manevi bakımdan birbirlerine yardımcı olurlar ,meslekî düşünce ve eylemlerine uzmanlıklarına, bilimsel yetenek ve kişisel becerilerine karşılıklı saygı duyarlar. Uyuşmazlıklarında önce aralarında anlaşma yolu ararlar, bu sağlanamazsa meslek organlarının aracılığına başvurmak zorundadırlar.” ibaresi yer almaktadır. Veteriner hekimler yaptıkları işten dolayı toplumun diğer kesimlerini temsil eden mesleklerle detemas hâlindedir. Diğer meslek grupları ile ilişkilere ilişkin olarak, TVHB-UY’nin 108. maddesinde; “Veteriner hekimler, ilgili meslek grupları ile olumlu ve sürekli ilişkiler kurmalıdır. Onların bilimsel özgürlüğüne saygı duymalı, kişiliklerine özen göstermeli, gerektiğinde onlara yardımcı olmalıdır.” ibaresi yer almaktadır.
