Özbekistan’da Timur Kostümü Giyen Bir Şahıs Yıldırım Beyazıt’a Selam Gönderdi. Kendisini Timur’a benzeten ve Timur gibi giyinen şahıs büyük ilgi topladı.
1402 yılında Ankara Çubuk Ovasında Türk-Moğol fatihi Timur ve Osmanlı Padişahı Yıldırım Beyazıt karşı karşıya gelmiş ve savaşın sonu ise Osmanlının yenilmesi ve Yıldırımın esir düşmesi ile sonuçlanmıştı. Bu savaş, aslında sadece iki ordunun değil, Türk’ün dünyaya hükmetme iradesinin iki farklı kutbunun çarpışmasıdır. Timur, birleştirdiği Türk ve Moğol boylarıyla Türkistan’ın çelik disiplinini meydana sürerken; Yıldırım Bayezid, Avrupa’nın şövalye ordularını Niğbolu’da dize getirmiş olmanın verdiği özgüvenle Çubuk Ovası’na inmiştir.
Sultan Bayezid, savaş meydanına gelmeden önce yapılan stratejik uyarılara kulak asmayacak kadar büyük bir özgüven, hatta bir nevi kibir içerisindeydi. Timur’un filleriyle ve devasa ordusuyla yaptığı stratejik manevraları küçümsemiş, kendi ordusunun yenilmezliğine olan sarsılmaz inancı, mevzi avantajını Timur’a kaptırmasına neden olmuştur.
- Sırp Müttefiklerin Sadakati: Savaşın en ilginç detaylarından biri, Bayezid’in saflarında dövüşen Sırp müttefikleridir. Sırp Kralı Stefan Lazareviç liderliğindeki zırhlı süvariler, Osmanlı saflarında son ana kadar büyük bir sadakat ve cesaretle savaşmış, hatta Sultan’ın zor durumda kaldığını görünce ona geri çekilmesini teklif etmişlerdir.
- İhanet ve Sadakat: Osmanlı ordusundaki bazı Anadolu beylerinin kendi sancaklarını görünce Timur tarafına geçmesi savaşın kaderini belirlerken, Sırp birlikleri ve padişahın sadık Kapıkulu askerleri Türk toprağında Türk Sultanı için canlarını dişine takmışlardır.
Savaşın sonucu ne olursa olsun, Ankara Savaşı Türk ırkının askeri dehasının bir zirvesidir. Timur, o gün sadece bir savaşı kazanmamış, Türkistan’ın askeri disiplini ile Anadolu’nun gazilik ruhunu aynı meydanda çarpıştırarak Türk’ün ne kadar büyük bir askeri güç olduğunu dünyaya bir kez daha ispatlamıştır. Yıldırım Bayezid ise esir düşmesine rağmen, gösterdiği o vakur ve mağrur duruşla bir Türk hükümdarının şanını asla yere düşürmemiştir.
