Milli Savunma Bakanlığı gibi devletin kalbi sayılacak bir kurumda, henüz 33 yaşında bir kaymakamın, tümgeneral kadrosuna denk bir makama, yani Tedarik Hizmetleri Genel Müdürlüğü’ne atanması sadece bir bürokrasi meselesi değil, Türk devlet geleneğine vurulmuş ağır bir darbedir. Emekli Albay Orkun Özeller’in de haklı olarak isyan ettiği gibi; bir yanda ömrünü dağlarda, terörle mücadelede, en kanlı çatışmalarda tüketen, her rütbesini kanıyla ve teriyle kazanan kahramanlar var, diğer yanda ise sadece soyadı ve yakınlığı sayesinde bu tecrübenin üzerine bir gecede konanlar var.
Türk töresi, binlerce yıllık bir liyakat ve adalet sistemine dayanır. Bizim geleneğimizde “kut” sadece soya değil, aynı zamanda “alp” olmaya, yani cesaret ve yetkinliğe bağlıdır. Ordu, bu milletin gözbebeğidir ve askeri bir makamın ağırlığı, o koltukta oturanın geçmişindeki barut kokusuyla, cephe tecrübesiyle ölçülür. Henüz üniversiteden mezun olduğu yıl vatan evlatları Hendek operasyonlarında ihanetle ve terörle boğuşurken, bürokrasi basamaklarını jet hızıyla tırmanmak, Türk ordusunun o sarsılmaz hiyerarşisini ve ruhunu zedeler.
Savaşmayan, cephe görmemiş, ordunun çilesini çekmemiş birinin, general kadrosunda bir pozisyona getirilmesi, o rütbe için ömür tüketen albaylara, şehitlere ve gazilere yapılmış bir haksızlıktır. Türk devlet felsefesinde liyakat; sadakatten de, akrabalıktan da önce gelir. Eğer bir makama ehil olan değil de tanıdık olan oturuyorsa, orada devletin temelleri sarsılıyor demektir. Askerlik bir meslek değil, bir yaşam biçimidir; bu makamlar da siyasi birer ödül veya aile içi birer basamak olarak kullanılamaz.
Türkiye Yüzyılı iddiasıyla yola çıkanların, devletin en kritik noktalarına liyakati değil, akrabalık bağlarını yerleştirmesi büyük bir çelişkidir. Ordunun lojistiğini, tedariğini ve stratejik yönetimini, o hayatın içinden gelmeyen birine teslim etmek, sadece adaletsizlik değil, aynı zamanda milli güvenlik açısından da büyük bir risk taşır. Türk milleti, kendi tarihinden ve töresinden gelen o asil duruşla, hakkın ve ehliyetin yanında durmaya devam etmelidir. Bu tür atamalar, ancak liyakatin öldüğü, torpilin ise kural haline geldiği dönemlerin karanlık birer nişanesidir.
