İbnülheysem (965 – c. 1040) , bütün İslam Fizikçilerinin en büyüğüdür. Irak’ta, Basra kentinde doğdu ve Avrupa’da Alhazen adıyla tanındı. Halife el – Hakim’in (996 – 1020) döneminde Akademi adı verilen bir okulda çalışmak üzere Kahire’ye gitti.
İbnülheysem, optik, gökbilim ve matematik de dahil değişik konularda kitap yazdı. Optik konusundaki yapıtı öyle geniş, öyle ayrıntılıydı ki, daha sonra Avrupa’da bu konuda yapılan çalışmaların birçoğuna temel oluşturdu. Optik Hazinesi adlı kitabında, daha önce Yunanlılarca öne sürülmüş olan bir düşünceyi, gözün bakılan nesneye doğru ışık ışınları yaydığı düşüncesini reddetti. Onun yerine, ışık ışınlarının bakılan nesneden göze geldiğini ileri sürdü.
İbnülheysem, ışığın merceklerden geçişi konusunu da inceledi. Işığın kırılmasının nedeninin, ışık ışınlarının hava, cam ve su gibi farklı ortamlarda farklı hızlarda hareket etmesi sonucuna vardı. Bu fikir, 17. yüzyılda Kepler ve Descartes tarafından kullanıldı. İbnülheysem, ayrıca, dışarıdan imgeleri alıp bir duvara yansıtan karanlık kutuyu ilk geliştiren kişidir. Güneş’İn tutulma sırasındaki görüntüsünü elde etmek için duvardaki bir deliği kullanmıştır.
