Yunanistan’ın yıllardır Ege’de oynadığı bu kurnaz oyun artık iyice haddini aşma noktasına geldi. Karşımızda duran gerçek çok net: Yunanistan coğrafi olarak bir kara devletidir, anası da esası da o yarımadadır. Ama herifler kalkmış, Türkiye’nin burnunun dibindeki üç beş adayı bahane ederek kendilerini İngiltere veya Japonya gibi bir “ada devleti” olarak dünyaya pazarlamaya çalışıyorlar. Neymiş? Adaların da kıta sahanlığı varmış, deniz yetki alanları bu adalara göre çizilmeliymiş. Arkasından da o bildik nakarat: “Karasularını 12 mile çıkaracağız.”
Peki, bu 12 mil palavrası ne anlama geliyor, hiç düşündünüz mü? Eğer bu saçmalığa göz yumulursa, Ege Denizi tamamen bir Yunan gölü haline gelecek. Bizim İzmir’den, Çanakkale’den, Muğla’dan denize bıraktığımız balıkçı teknesi ağını atarken, fırkateynimiz limandan çıkarken elin Atina’sından izin almak zorunda kalacak. Kendi kıyımızdan denize giremeyecek, Ege’nin uluslararası sularına çıkamayacak hale geleceğiz. Böyle bir şeyi hiçbir egemen devlet, hele ki bin yıldır bu topraklarda kılıç sallayan Türk milleti asla kabul etmez. Deniz hukuku falan diyorlar ama işlerine gelince o hukuku da arkalarına alıp adalara silah yığıyorlar, Lozan’ı, Paris’i çiğniyorlar. Bu resmen bir boğma operasyonudur ve Türkiye’nin bu mavi kuşatmaya karşı gösterdiği sert reflex sonuna kadar haklıdır.
Eğer bu provokasyonlar, bu şımartılmış şımarıklıklar devam eder ve iş o kaçınılmaz noktaya, yani savaşa gelirse, kimse kusura bakmasın ama Türkiye o masadan da o sahadan da istediğini söke söke alır. Ege’nin o haksızca gasp edilmiş adaları da, mavi vatanın her bir damlası da ait olduğu yere, asıl sahibine döner.
Biz bu coğrafyada kimsenin toprağında gözü olan bir millet değiliz ama hakkımızı da yedirmeyiz. Gök Tanrı’nın asil evlatları, o bozkır şuurunu damarlarında taşıyan Türk askeri bugüne kadar kimseye eyvallah çekmedi, bundan sonra da çekmez. Vakti saati geldiğinde, namlu doğrultulduğunda bu devlet de bu ordu da ne gerekiyorsa onu yapar, o haritayı baştan çizer. Kimse Türk’ün sabrını korkaklık sanmasın, o sabır taştığı gün Ege’nin suları Atina’ya çok dar gelir.
