İbn Sînâcılık, İbn Sînâ’nın ilk üç kuşak öğrencileriyle inşa edilen ve daha sonra Kelam, Tasavvuf ve İşrâkîlik’le girdiği ilişkiler etrafında farklı açılardan gelişme gösteren felsefî bir akımdır. Bir kısmı İbn Sînâ’nın doğrudan öğrencisi olan Cürcânî, İbn Zeyle, Ma’sûmî ve Behmenyâr gibi isimlerin katkısıyla oluşan düşünce ekolüdür.
