Çevresel Kirleticiler: Diğer İnsektisitler

Krisantemumdan elde edilen piretrinler ve yapısal benzerleri sentetik piretroitlerin, genellikle memelilere ve kuşlara yönelik zehirlilikleri düşüktür. Bununla beraber örümcek, parazit ve arı gibi hedef olmayan taksonların da içinde bulunduğu eklem bacaklılara yönelik aşırı zehirlidirler. Ayrıca kurbağa yavruları ve balıklara yönelik olarak da zehirlilik gösterirler. Eski formülasyonları kısa ömürlü olmalarına rağmen (doğrudan güneş ışığında saatlerle ölçülmüştür), yeni formülasyonları daha çok ışığa dayanıklı ve dış ortamda 10 güne kadar etkin kalacak şekilde hazırlanmaktadır. Ancak stabilitelerinin artışı onların çevresel risklerini de arttırmıştır. İnsektler, eklem bacaklılar ve öteki haşerelerin kontrolü için kullanılmış çok farklı sınıftan pek çok pestisit daha vardır. Bunlar sinirleri etkileyebilir, enerji üretimini, kitin sentezini, su dengesini veya büyümeyi inhibe edebilirler. Riski düşük insektisitler arasında içinde mikroorganizmalar (örneğin sivrisinek kontrolü için kullanılan toprak bakterisi Bacillus thuringiensis-Bt), mikrobiyel ürünler (tırtılların kontrolü için kullanılan spinosad bir toprak aktinomisetinin fermantasyon ürünüdür), bir çok doğal kimyasal (örneğin feromonlar, çiçekler, sülfür) ve genetiği değiştirilmiş bitkisel ürünler (örneğin Bt gibi bakterilerde sentezlenmiş toksinleri üretebilen transgenik ürünler) bulunur. Bu yeni haşere kontrol yöntemleri geleneksel insektisitlere seçenek olarak kullanıldıklarında daha güvenlidirler. Bununla beraber normal fizyolojik süreçleri kesintiye uğrattıklarından oldukça zor veya kısmen anlaşılan çevresel riskler taşırlar.

Bir Cevap Yazın