Herbisitler ve Rodentisitler

Herbisitler

Herbisitler genellikle hayvanlara yönelik etkilerine bakıldığında tehlikesiz olarak değerlendirilir; bununla beraber uygulandıkları derişimlerde çevrede zehirli olabilirler. Bunlardan geçmişte en çok kullanılan atrazin’in amfibilerde endokrin bozucu etkilere neden olduğu gösterildiğinden 2004 yılında Avrupa Birliği ülkelerinde ve 2009’da da Türkiye’de kullanımı yasaklanmıştır. Ancak, diğer araştırmalarla bu etkilerin desteklenmemesi nedeniyle ABD, Kanada, Japonya ve Rusya gibi ülkelerde kullanımına halen devam edilmektedir.

Glifosat ise günümüzde en çok kullanılan geniş spektrumlu bir herbisittir. Memelilere yönelik zehirliliği azdır. Ancak, glifosatın bitki yüzeyine yapışmasını sağlayan bazı formülasyonlarda kullanılan surfaktanlar toksisitesini önemli bir şekilde artırır. Sudaki bitkilerin kontrolü için geliştirilmemiş bazı formülasyonların, larval ve juvenil amfibilerin doğrudan ölümüne neden olabileceği ve sonuçta biyoçeşitliliğin kaybolabileceği ileri sürülmüştür. Herbisitlerle kontamine olan su kaynaklarındaki çözünmüş oksijen derişimi düşerek iribaşların beslenmesi için gereken alg üremesi azalır. Böylece iribaşların gelişimi yavaşlar. Bazı kurbağa türlerinde ise metamorfoz evresi (larval formdan erişkin forma dönüşüm) gecikebilir veya metamorfoz sırasında boyutlarının küçülmesine neden olabilir. Hem oksijen hem de gıda derişimlerindeki azalma iribaşların strese girmesine ve böylece sistiserk infeksiyonlarına daha duyarlı hale gelmesine de yol açabilir.

Rodentisitler

Brodifakum gibi antikoagulan rodentisitler, vitamin K redüktaz enzimini inhibe ederek kanın pıhtılaşmasını engellerler. Böyle bileşikler oldukça toksik etkilidir ve hedef olmayan küçük memelileri doğrudan etkileyebilirler. Ayrıca avcı kuşlarda (akbaba, peçeli baykuş, kızıl çaylak) ve vizon, kokarca ve kızıl tilki gibi etçil memelilerde sekonder zehirlenme de görülebilir.

Bir Cevap Yazın