Aşk Sözlüğü / Aşkla İlgili Terimler

Aşk Terimleri Sözlüğü

Aşk: Şiddetli sevgi, gönül verme, candan sevme, iptila, tutkunluk. Tabiatın ve insanın bünyesindeki cinsi karşılıkların çekimiyle birlikte, yüksek ve ulvi duyguların, manevi zevklerin her çeşidi.

Aşk etmek: 1. Sevgi saygı sunmak. 2. Aniden ve şiddetle vurmak.

Aşk ile: Gönülden isteyerek.

Aşk olsun: Mevlevi ve Bektaşilerde selam sözü. Beğenme ifade eder. Alay yollu da kullanılır.

Aşka düşmek: Aşık olmak.

Aşka gelmek: Heyecanlanmak, coşmak.

Aşkından ölmek: Çok aşırı sevmek.

Aşk-ı hakiki: Gerçek aşk. İlahi aşk.

Aşk-ı mecazi: Nefs ve şehvete dayanan aşk, cismani aşk.

Aşk-ı nurani: Nurlanmış aşk.

Aşk-ı ruhani: Manevi sevgi, Allah aşkı.

Aşık: 1. Bir kişiye ya da bir şeye karşı şiddetli sevgi duyan, seven kimse, tutkun, vurgun, müptela. 2. Seven erkek 3. Bir hazırlığı olmaksızın irticalen şiir söyleyen, ekseriya saz eşliğinde şiirlerini okuyan veya halk hikayeleri anlatan kimse, ozan. 4. Bilinen malum kimse 5. İlahi aşka yönelen, Allah’a sevgisi çok olan. 6. Dalgın, unutkan kimse 7. Teklifsiz hitap, arkadaş, ahpap yerine.

Aşık edebiyatı: Aşık denilen, çoğu saz çalan şairlerin oluşturduğu edebiyat

Aşıklısı: Düşkünlüsü, müptelası

Bir Cevap Yazın