Şiddetli bir muhabbetle seven bir aşık şu aşağıda belirtilen sıfatlara sahip olur ve bu sebeple ”aşık” diye adlandırılır:
- Aşık, ”maktul” sıfatıyla sıfatlanmalıdır.
- Aşık, ”telef” olmalıdır.
- Aşık, sevgiliye doğru onun isimleriyle yürümelidir.
- Aşık, kuş gibi uçar olmalıdır.
- Aşık, daima uyanık kalmalıdır.
- Aşık, gamını ve kederini gizlemelidir.
- Aşık, sevgiliye kavuşmak için bu dünyadan çıkmayı arzulamalıdır.
- Aşık, sevgili için çok ah çekmelidir.
- Aşık, sevgilisinin sözünü duyarak, onu anarak, onu hatırlayarak dinlenmelidir.
- Aşık, sevgilisinin sevdiği şeylere uygun davranmalıdır.
- Aşığın kalbi aşktan çılgına dönmelidir.
- Aşık, sevgilisine karşı yapmaya mecbur olduğu hizmette hürmeti terk etmemelidir.
- Aşık, sevgilisine itaat etmeli, ona karşı gelmekten kaçınmalıdır.
- Aşık, kendi nefsinden bütünüyle çıkıp kurtulmalıdır.
- Aşık, çektikleri ve terk ettiklerinin karşılığında diyet istememelidir.
- Aşık, her türlü dosta sevgilisini tercih etmelidir.
- Aşık, sevgisini ispat etme uğrunda kendini mahvetmelidir.
- Aşık, sevgilisi öyle istediği için nefsini ayaklar altına alıp çiğnemelidir.
- Aşık, sevgilisinin sıfatlarını üzerinde taşımalıdır.
- Aşık, sevgilinin sebep olduğu coşkudan lezzet almalıdır.
- Aşık, sevgilisini kendinden bile kıskanmalıdır.
- Aşık, aklı ölçüsünde aşkının hükmü altında olmalıdır.
- Aşık, kavuşmayla ayrılık arasında bir fark görmemelidir.
- Aşık, utangaç şekilde sırrını açığa vurmalıdır.
- Aşık, kendisini köleleştirenin içtenlikle kölesi olmalıdır.
– İbn Arabi
